jump to navigation

RADIKA NUK ËSHTË LUMË NDËRKOMBËTAR… 27 Shkurt, 2014

Posted by Fejzula Abdulai in Shkencë.
add a comment

RADIKA NUK ËSHTË LUMË NDËRKOMBËTAR,

POR DERDHET NË UJRA NDËRKOBËTARE

 Ujrat rrjedhëse të Maqedonisë derdhen në tre pellgje: në pellgun e deteti Egje, të Adriatikut dhe të Detit të Zi. Lumi i Radikës shtrihet në pjesën perëndimore të vendit dhe derdhet në Drinin e Zi me karakter ndërkombëtar, në afërsi të Dibrës. I tërë sistemi ujor i këtij lumi shtrihet në territorin e Maqedonisë dhe i takon pellgut të Adriatikut. (më tepër…)

KOSOVA REPUBLIKË E PAVARUR… 18 Janar, 2014

Posted by Fejzula Abdulai in Publicistikë.
add a comment

KOSOVA REPUBLIKË E PAVARUR E SHTET “SOVRAN”

 Pas një riokupimi të dytë për gati njëshekullor nga qeveria nazifashiste Serbe, Kosova definitivisht u çlirua më 1999, kurse pavarsinë dhe sovranitetin politik e fitoi me shpalljen e pavarisë më 17 Shkurt 2008. Këtë të mbrijtur historike Kosova pati mundësi ta realizojë me intervenimin ushtarak të Aleancës Veriatlantike dhe përkrahjen e Bashkimit Evropjan dhe Shteteve të Bashkuara të Amerikës. (më tepër…)

ANALISTËT KROATË MBI AGRESIONIN… 4 Janar, 2014

Posted by Fejzula Abdulai in Publicistikë.
add a comment

ANALISTËT KROATË MBI AGRESIONIN SERB GJATË SHPËRBËRJES SË JUGOSLLAVISË

Sulmet e para serbe qenë në drejtim të perëndimit

Historianët kroat për një kohë të gjatë e patën përcjellë politikën hegjemone, shoviniste, pastaj edhe agresive serbe ndaj popullit kroat dhe popujve të tjerë jo serbë. Këtë ata e kanë bërë gjatë kohës së Jugosllavisë moniste, e cila gati një gjysëm shekulli qe e serbizuar, si dhe në kohën kur Kroacia u krijua shtet i pa varur e sovran.

Një ndër ta dallon historiani Dragutin Pavliçeviq, i cili në sajë të studimeve të veta thelbësore, nxjerr në pah qëllimet e agresionit serb në fillim të dekadës së fundit të shekullit të kaluar.Sipas tij, agresioni i vitit 1991-1993 ndaj Kroacisë dhe Bosnjë e Hercegovinës nuk qe i rastësishëm, sepse, siç nënvizon ai: “…qe i një plani të përgatitur mirë dhe i politikave ekspanzioniste të cilat Serbia i pat udhëhequr me shekuj, me qëllimin e vetëm që të gjithë serbët të bashkohen dhe me të të krijojnë Serbinë e Madhe. Këtë e dëshmojnë akte të numërta, plane dhe karta të cilat i patën përgatitur politikanët serbë, intelektualët dhe kisha e cila nuk pat mbetur pas në angazhimin e vet”. Kështu konstaton ky analist kroat, njohës i mirë i politikës agresive serbe dhe raporteve kroato-serbe.

Me pretekstin që të rruhej Jugosllavia, Serbia në vitin 1991 së pari e sulmoj Slloveninë, pastaj dhe Kroacinë, kurse në vitin 1992 e sulmoj Bosnjë e Hercegovinën. Por, siç nënvizon ai, nuk është i sigurtë, se nuk do mbeten pa u sulmuar Sanxhaku, Kosova, Maqedonia pa edhe Shqipëria. Këto luftëra janë agresion të cilin e kryejti ish ushtëria e serbizuar jugosllave me nënemrin “Jugosllavi e tretë”, kurse në esencë qëllimi ka qenë në krijimin e një Serbie të Madhe, konstaton Pavliçeviq. Lufta serbe ndaj Kroacisë ka qenë një luftë e dehumanizuar dhe gjithëshkatërruese që kryhej pa u respektuar konventat e luftërave të gjertanishme. Bile e pat kaluar edhe atë të Luftës së Dytë Botërore. Qëllimi nuk pat qenë vetëm nënshtrim i një populli të një vendi tjetër, për të marrë territorin, rrëzimin e rrendit dhe pushtetit, por edhe shkatërrimin e shtëpive, xhamive, kishave, monumenteve të kulturës etj. Me fjalë të tjera, shkatërrimin e çdo gjëje që nuk ka qenë serbe. Sipaj tij, kjo ka qenë luftë gjenocidi, etnocidi, konfesiocidi, kulturocidi dhe ekocidi. Me këtë përfshihen të gjitha format ekstreme të shovenizmit dhe të racizmit. Luftë të këtillë nuk ka shembull në historinë e luftërave të gjertanishme. Bile ai shkon akoma më tutje. Kjo luftë nuk mund të krahasohet edhe me luftën që e patën bërë romakët në shkatërrimin e tërësishëm të Kartagjenës ku në vend të saj ndërtuan qytete të reja.

Nga ana tjetër , stuiduesi Mlladen Klemençiq, konstaton se qëllimet territoriale serbe qenë të bazuara në vrazhdën e falsifikimeve të ndryshme, dhe në realizimin e tyre qenë shfrytëzuar rrethanat e përshtatshëme në raportet ndërkmobëtare. Politika hegjemone dhe eksponzioniste serbe në të kaluarën ka qenë aq ekstreme sa nuk është e mundur që të krahasohet me ndonjë luftë agresive që mund të kenë kryer popujt e tjerë në Evropë. Ata në kohën e tyre, duke sulmuar vendet fqinje patën mundësi që prej pashallëkut të Beogradit që patën, të krijojnë princiapata, pastaj edhe dy Jugosllavi në të cilat pat dominuar hegjemonizmi serb. Në fakt ky autor kroat konstaton se ata patën përparuar politikisht, teritorialisht dhe dominimit politik. Ndërkohë serbët patën mundësi që të krijojnë aftësinë e tyre edhe në ndikimin gjeopolitik. Zgjerimet territoriale në hapësirat të cilat ka pasur dëshirë t’i ketë (pa dallim se në cilën anë), Serbia është orvatur t’i realizojë me anën e aneksimit, kurse në shtetin e ashtuquajtur jugosllav me anën e hegjemonizmit. Në realizimin e qëllimeve të këtilla ndikim të veçantë pat edhe intelegjenca serbe. Ndaj edhe agresioni ndaj Kroacisë në vitin 1991 qe vetëm një tentativë e politkës serbe për përvetësimin e trritoreve të huaja, konstaton Klemençiq. Jo rastësisht, nënvizon ky autor, edhe mediat britanike agresionin serb e quajtën “Land-grabbing war” (“vend i rëmbyr me luftë”).

Politika agresive serbe , në dallim prej atyre të vendeve të huaja që kanë pasur qëllime të njëjta, dallon edhe në diçka që është mjaft e veçantë, ajo është pjesëmarrja e kishës në politikën serbe. Ndaj jo rastësisht thuhet: “Kisha është shtet, shteti është kishë”. Në këtë kuptim serbët kanë pasur shtetin e tyre edhe gjatë okupimit nga turqit më 1459. Edhe gjatë kryengritjes së tyre ndaj turqëve në vitin 1804, ata kanë qenë në çdo hapësirë ku ka qenë kisha pravosllave e tyre, traditat e nemanjiqëve, mitet serbe e tj. Megjithatë, fitimi më i mdh i serbëve ka qenë sllavizimi, pastaj në shekullin e 19 serbizimi i vllehëve të cilët përbënin 30% të popullsisë së përgjithshe, konstatojnë autorë kroatë. Nga kjo përfundohet se serbët etnikë me prejardhje sllave përbëjnë vetëm gjysmën e tërë popullatës kombëtare, kurse gjysma tjetër mund të thuhet se u takon popujve të tjerë. Me të vërtet është një fat i mirë, nënvizon Pavliçeviq, se: “nëqoftëse serbët ishin me një numër të madh sikurse rusët, apo kinezët, bota do dukej krejtësisht tjetër”.

Disa faza të ekspanzionit serbomadh në drejtim të perëndimit në një kohë prej 210 vjet (1783-1993)

Ekspanzionin serb në drejtim të perëndimit, ose përkatësisht në tokat kroate, autorët e përmendur e ndajnë në disa faza:

1. Faza përgatitore prej 1783 gjer më 1844. Këtë fazë e paraqiti Dositej Obradoviq, botërisht e njohur si Naçertanija, programë e përgjithshme e përgatitur nga Garashanin.

2. Faza e planifikuar prej 1844 gjer më 1875. Kjo është koha kur Garashanin bën implementimin e planit të vet. Ndërsa Vuk Karaxhiq me programin e vet: “Të gjithë serbë dhe kudo” jepën kinse baza shkencore të këtij programi.

3. Faza ekspanzioniste prej vitit 1875 gjer më 1918. Kjo mund të ndahet në dy nënfaza: në atë të obrenoviqëve, pjesë hyrëse prej vitit 1875 gjer më 1903 dhe atë agresive karagjorgjeviqjane prej 1903 gjer më 1918. Në të parën implementohet politika e Garashaninit aq sa është e mundur, duke u bazuar në rrethanat e kohës bazuar në raportet me fuqitë e mëdha. Kurse e dyta nën udhëheqjen e Karagjorgjeviqit, Pashiqit dhe “Dorës së zezë” (“Crna ruka”), paraqet ekspanzionin e politikës së paramenduar serbe. Kjo është kohë kur parakohe planifikohet, sfidohet, provokohet dhe kërkohen rrethana për mosmarëveshje dhe luftëra.

4. Koha e agresionit të brendshëm prej vitit 1918 gjer më 1939. Kjo mund të ndahet në kohën e shtetit Serb-Kroat-Slloven (SKS) prej 1918-1929 dhe në Mbretërinë Jugosllave prej 1929-1939. Në të parën bëhet serbizim i ngadalshëm, pastaj, duke u përshpejtuar, në të dytën përcillet me paraqitjen e diktaturës aleksandriane me 1929. Si rjedhojë e kësaj, në tërë vendet, përfshirë e Kroacinë, paraqitet rezistencë kundërserbe.

5. Koha e rezistencave të para dhe disfata e politikës serbomadhe prej 1939 gjer më 1945. Në periudhën e paraluftës prej 1939 gjer më 1941 përherë të parë shkatërohet koncepti i Jugosllavisë së centralizuar (Serbosllavisë), kurse Kroacisë i kthehet subjektiviteti i shtetit ligjor.

6. Periudha titoiste me parollën “Bashkim Vëllazërim”. Kjo kohë zgjati gjer në vitin 1980. Pas kësaj kohe, me vdekjen e Titos, filluan të paraqiten elementet e para të shperbërjes së Jugosllavis gjer ne vitin 1991. Pas kësaj kohe kemi shperbërjen definitive të Jugosllavisë së sërbizuar.

7. Koha e trazirave prej vitit 1980 gjer më 1989 që fillon e mbaron në Kosovë. Me demostratat e Kosovës në vitin 1981 fillon faza e shkatërrimit të Jugosllavisë, sepse tani Serbia përvetësoj Kosovën e Vojvodinën. Tani paraqiten simptomat e para të krijimit të Serbisë së Madhe me luftë.

8. Vitet e ngatëresave prej 1989 gjer më 1993. Shkatërrimi botëror i komunizmit në Bashkimin Sovjetik dhe në vendet e ashtuquajtur të demokracisë lindore. Ndërkohë paraqitet edhe shkatërrimi i shteteve shumënacionale (Jugosllavia e Çekosllovakia). Në kuadër të kësaj shkatërrohet edhe përbërja jugokomuniste, duke parashtruar pyetja “luftës e paqës”. Në këtë kohë paraqitet udhëheqsi serb ultra nacionalist dhe racist Millosheviq-i, i cili nuk pranoi paqë, por qe shkaktar i disa luftërave në të cilat pësoj disfata. Së pari luftën e filloi me Slloveninë, pastaj me Kroacinë e me Bosnjë Hercegovinën (më vonë edhe me Kosovën, f.a.).Pas lufte të gjitha këto u shpallë shtete demokratike të pranuara botërisht. Udhëheqsia serbe nuk mbaron me kaq. Ajo fillon me teoritë e mëparshme serbomadhe, duke u thirur në parullën e tyre të mirënjohur: “Të gjithë serbet në një shtet”. Sipas tyre tash është koha e vërtetë për qërrim hesapesh dhe për krijimin e shtetit të planit të Garashaninit, Vuk Karaxhiqit, Serbisë së Madhe të Dushanit, shtetit të fuqishëm në tre dete. Nëse Serbia tenton t’i realizojë këto qëllime, ajo me siguri do të kthehet në kufijt e Pashallëkut të Beogradit. Fazat e paraqitura më lart, qeveritë serbe janë orvatur që t’i realizojnë. Varësisht nga situata, ndonjëherë me diplomaci dhe ndonjëherë me luftë të armatosur siç ndodhi në periudhën në fjalë.

Ideja për grupimin e të gjithë serbëve rreth emrit dhe gjuhës serbe

Sipas të gjitha gjasave idenë e parë për grupimin e të gjithë serbëve (aty mendohet edhe bashkimin e kroatëve, malazezëve dhe boshnjakëve të cilët numëroheshin si serbë) rreth emrit dhe gjuhës serbe, në viti 1783 e pat dhënë shkrimtari serb Dositej Obradoviq. Sipas tij, ai i pat vëllezër të gjithë ata, pa dallim feje dhe zakoni, që shkruajnë dhe flasin, por jo sllavenoserbisht, por pastërt serbisht. Në këtë mënyrë, mendon ai, do mund të merreshin vesh më mirë duke filluar prej Malit të Zi në jug, gjer në Banat në veri. Një tjetër autor serb që i pat përfshirë disa vende kroate në vendet serbe qe Jovan Rajiq. Në vitin 1786 pat shkruajtur historinë e popujve të ndryshëm sllavë. Ky historian pat shkruajtur edhe librin e dytë. Në të parin e shkruan historinë e kroatëve e serbëve gjer në fillim të shekullit 18 ku në toka serbe i numëron Bosnjë e Hercegovinën, Dallmacinë e Sllavoninë, kurse të dytin gjer në luftën e Maricës më 1371.

Që të dy këta autorë serbë e të tjerë si këta, kanë qenë përfaqësues të qytetrimit të ri serb në jug të Hungarisë. Njëkohësisht edhe nismëtarë të ekspanzionit serb në drejtim të vendeve të saj historike, etnike, gjuhësore dhe konfesionale. Nga kjo që u përmend më lartë, duke u bazuar në situatën e fundit, mund të shihet se çfar ka realizuar Serbia në ekspanzionin e saj në drejtim të perëndimt. Në këtë drejtim edhe pse ajo qe shkaktare e luftërave të përgjakshëme gjatë shpërbërjes së Jugosllavisë, nuk pati dot mundësi që të marrë toka të huaja, në rradhë të parë kroate për të cilat ka pretenduar se i ka të vetat. Ne do të kishim shtuar edhe luftën që e shkaktoj Serbia në derjtimin e jugut. Në këtë drejtim ajo iu vërsul Kosovës. Pse ajo më së tepërmi pat synuar të marrë toka shqiptare (Kosovën) e pastaj të tjera ngase aty ka qenë edhe interesi më i madh i saj në këtë drejtim (Për interesat serbe në Kosovë, shih më gjerë në librin tim të posabotuar: “Antishqiptarizmi dhe aspiratat sllave ndaj trojeve shqiptare”, faqe 237 (2013)).

DISA NDRYSHIME NË KARTËN… 31 Dhjetor, 2013

Posted by Fejzula Abdulai in Publicistikë.
add a comment

DISA NDRYSHIME NË KARTËN POLITIKE TË BOTËS PAS

LUFTËS SË DYTË BOTËRORE

 Në rruzullin tokësor gjatë historisë mijëvjeçare kanë ndodhur ndryshime të mëdha në organizimin gjeopolitik të popujve të ndryshëm. Disa kanë krijuar shetet e tyre dhe kanë qenë të pavarur, kurse disa duke krijuar shtete me vete, kanë okupuar edhe shtete të tjera. Më vonë ata që kanë qenë të okupuar (kolonizuar) janë çliruar (më tepër…)

31 Dhjetor, 2013

Posted by Fejzula Abdulai in Politikë.
add a comment

(më tepër…)

MAQEDONIA ANTIKE 3 Dhjetor, 2013

Posted by Fejzula Abdulai in Publicistikë.
add a comment

MAQEDONIA ANTIKE NË VEPRAT E STUDIUESËVE SHQIPTARË

 Mbi Maqedoninë antike në kohën e fundit shumë po flitet në qarqet  politike dhe shkencore sllavomaqedone, jo nga fakti se ekziston ndonjë dëshirë që të nxirret në pah e vërteta për të kaluarën antike të kësaj gjeohapësire, por për të treguar kinse identitetin e tyre antik dhe se në një pjesë të saj ku ata sot jetojnë, të tregojnë para qarqeve shkencore e politike botërore, se aty janë më të vjetër se etnitë e tjera. (më tepër…)

DOLI NGA SHTYPI LIBRI: ANTISHQIPTARIZMI DHE ASPIRATAT SLLAVE… 30 Gusht, 2013

Posted by Fejzula Abdulai in Publicistikë.
add a comment

Të nderuar lexues të  linkut  “geoprespa”

DOLI NGA SHTYPI libri im  “ANTISHQIPTARIZMI DHE ASPIRATAT SLLAVE NDAJ TROJEVE SHQIPTARE”. Materiali është përfshirë në një hapësirë prej rreth 589 faqe tekst të shkruar. Për shkak të sasisë dhe karakterit të materialit, libri është ndarë në gjashtë kapituj. Në fund të çdo kapitulli është shkruajtur rezyme në gjuhën shqipe dhe angleze, gjë që e bën librin më afër edhe ndaj atyre lexuesëve që nuk kanë njohuri të gjuhës shqipe.

Ne vija te shkurta mund te shihni se cfar permbledh libri: (më tepër…)

SI E SHIKON TOLERANCËN FETARE TË SHQIPTARËVE ARVANITASI GREK ARISTIDH KOLA NË VEPRËN E TIJ “ARVANITASIT DHE PREJARDHJA E GREKËVE” 29 Qershor, 2013

Posted by Fejzula Abdulai in Shkencë.
add a comment

Në këtë shkrim do përmbahemi mbi disa shikime të arvanitasit grek mbi tolerancën fetare të shqiptareve e cila, sipas shikimeve të tij, është shembull i veçantë ndër popujt e Ballkanit. Ky studiues i denjë për çështjen shqiptare, në veprën e tij me peshë shkencore “ARVANITASIT DHE PREJARDHJA E GREKËVE” (Tiranë 2007), për të cilën në faqet e interenetit kemi bërë një analizë të përegjithshme, nxjerr në dritë raportet ndërfetare të popullit shqiptar jovetëm në Shqipëri, por edhe më gjerë. (më tepër…)

LLOGARITJA E KOHËS 30 Mars, 2013

Posted by Fejzula Abdulai in Shkencë.
add a comment

 KALENDAR  JULIAN APO GREGORIAN?

Në një shkrimin tonë të mëparshëm, të publikuar në këtë vebsajt, kemi dhënë disa hollësira mbi kalendarin lunar ose, siç quhet ndryshe në botën islame, kalendar hixhër. Tani do bëjmë fjalë mbi kalendarin tjetër që është në përdorim (kalendari solar ose diellor). Vall ky kalendar është julian apo gregorina? Madje,  kalendari që është në përdorim, veç që quhet gregorian, quhet edhe kalendar i ri. Pse? Përgjigjen e këtyre pyetjeve do ta japim në tekstin në vazhdim. (më tepër…)

LIQENI I OHRIT 8 Mars, 2013

Posted by Fejzula Abdulai in Shkencë.
add a comment

  

KARAKTERISTIKAT  NATYRORE- GJEOGRAFIKE TE LIQENIT

 Pozita e fushëgropës.- Fushëgropa e Ohrit shtrihet në jugperëndim të Republikës së Maqedonisë. Me ndarjen politike të vitit 1913, me pjesën më të vogël perëndimore i takon Republikës së Shqipërisë. Përfshin një sipërfaqe prej 1.370 km2. Është e rrethuar me male të reja të përbërë prej gëlqerorëve të mezozoikut. Në lindje shtrihet Galiçica (2 075 m) dhe Petrina (1 737 m), kurse në perëndim Mokra (1 522 m), Mali i Belicës (1 946 m) dhe Jabllanica (2 259 m). Në veri lartësohet mali Stogovo me krahun Karaorman. Kreshti Koparnik afrohet gjer në bregun verior të liqenit. Nëpërmjet luginës së Sateskës fushëgropa e Ohrit lidhet me zhupën e Debarcës, kurse nëpërmjet sateskës së Drinit të Zi me fushëgropën e Dibrës.Në pjesën jugore shtrihet hapësira bregore e ulët e cila gradualisht lëshohet në luginën e lumit Çeravë, kurse në perëndim në fushën e Starovës. (më tepër…)

Ndiqe

Merreni çdo postim të ri drejt e te email-et tuaja.